سلام برساحت مقدس امام زمان(ع)

اولین گام ارتباط...

 

اولين گام ارتباط براي شروع مرابطه، سلام كردن است. شايد ساده به نظر برسد، به اين علت كه ما از حقيقت سلام كردن آگاه نيستيم.

مگر نه اين اين است كه در هر ارتباطي بايد اطمينان و امنيت وجود داشته باشد و دو طرف از وجود هم احساس آرامش كنند؟؟

ما با سلام كردن به بهترين دوست زندگيمان اعلام مي‌كنيم كه از ناحيه‌ي ما در سلامت كامل قرار دارد. يعني ما هيچگاه و در هيچ شرايطي موجبات ناراحتي و رنجش خاطرش را فراهم نخواهيم كرد.

با نهايت خضوع و در همه اوقات و ساعتهاي شب و روز به مهدي عزيزمان سلام مي‌كنيم تا دستان آشتي خود را به سمت مهربانترينِ عالم دراز كرده باشيم.

پس چه خوب است كه در شروع هر صبح قبل از همه رو به قبله بايستيم و بگوييم:

گفتم به مهدی(عجل) بر من عاشق نظر کن

گفتم به مهدی بر من عاشق نظر کن

                                       گفتا تو هم از معصیت صرف نظر کن
گفتم به نام نامیت هر دم بنازم

                                       گفتا که از اعمال نیکت سرفرازم
گفتم که دیدار تو باشد آرزویم

                                       گفتا که در کوی عمل کن جستجویم

گفتم بیا جانم پر از شهد صفا کن

                                       گفتا به عهد بندگی با حق وفا کن

گفتم به مهدی بر من دلخسته رو کن

                                       گفتا ز تقوا کسب عز و آبرو کن

گفتم دلم با نور ایمان منجلی کن

                                       گفتا تمسک بر کتاب و هم عمل کن

گفتم ز حق دارم تمنای سکینه
                                       گفتا بشوی از دل غبار حقد و کینه

گفتم رخت را از من واله مگردان

                                       گفتا دلی را با ستم از خود مرنجان

گفتم به جان مادرت من را دعا کن

                                       گفتا که جانت پاک از بهر خدا کن

گفتم  ز هجران تو قلبی تنگ دارم

                                       گفتا ز قول بی عمل من ننگ دارم

گفتم دمی با من ز رافت گفتگو کن

                                       گفتا به آب دیده دل را شستشو کن

گفتم دلم از بند غم آزاد گردان

                                       گفتا که دل با یاد حق آباد گردان

گفتم که شام تا دلها را سحر کن

                                       گفتا دعا همواره با اشک بصر کن

گفتم که از هجران رویت بی قرارم

                                       گفتا که روز وصل را در انتظارم