سیدعلی محمد شیرازی(باب) مؤسس فرقه بابیت

مقدمه

بهائیت یکی از انشعابات فزقه بابیه است.در اینجا لازم دانستم که مختصری راجع به فرقه بابیه و مؤسس این فرقه مطالبی را ذکرکنم.نوشته زیرمختصری از زندگانی محمدعلی شیرازی موسس فرقه بابیه از دوران کودکی تا هنگام مرگ را در بر میگیرد.

بنیانگذار فرقه بابیه میرزا سیدعلی محمد شیرازی است.از آنجایی که او در ابتدای دعوتش مدعی بابیت امام دوازدهم شیعه بود و خود را طریق ارتباط با امام زمان(عج) میدانست،ملقب به باب گردید و پیروانش بابیه نامیده شدند.سید علی محمد در سال1235.ق در شیرازبه دنیا آمد.در کودکی به مکتب شیخ عابد رفت و خواندن و نوشتن را آموخت.شیخ عابد از شاگردان شیخ احمداحسائی (موسس فرقه شیخیه) بود ولذا میرزا علی محمد از همان دوران کودکی با شیخیه آشنا شد.

پس از درگذشت سید کاظم رشتی جانشین شیخ احمد (در نوشته های بعدی بیشتر با این شخصیت آشنا می شویم) ،میرزا علی محمد شیرازی جانشین اوشد.علی محمد در این زمان پا از جانشینی سید کاظم فراتر نهاد و خود را باب امام دوازدهم شیعیان یا" ذکر" او،یعنی واسطه میان امام و مردم شمرد.

علی محمد درآغاز امر بخشهایی از قرآن را با روشی که از مکتب شیخیه آموخته بود تأویل کرد و تصریح کرد که از سوی امام زمان مأمور به ارشاد مردم است.او پس از آنکه دعوت خود را آشکار کرد و گروه هایی به وی گرویدند،سرانجام از مهدویت سخن گفت و خود را مهدی موعود معرفی کرد و پس از از آن ادعای نبوت و رسالت کرد و مدعی شد که دین اسلام فسخ شده است و خداوند دین جدیدی همراه با کتاب آسمانی تازه به نام "بیان" را بر اونازل کرده است.

علی محمد در کتاب بیان ،خود را برتر از همه ی پیامبران و مظهرنفس پروردگار پنداشته است.در این زمان او با چندی از علمای شیعه مناظراتی داشت که شکست خورد و در حضور مردم اظهار ندامت کرد و به دستور والی فارس (دوران حکومت محمد شاه قاجار) دستگیر شد.پس از چندی وی را به تبریزبردند و در حضور چند تن از علما محاکمه شد.

علی محمد در مجالس علماء نتوانست ادعای خود را ثابت کند و حتی برخی ازجملات ساده عربی را غلط خواند و درنتیجه وی را چوب زده تنبیه کردند و او از ادعای خویش تبری جست و توبه نامه ای نوشت.

 پس از مرگ محمد شاه قاجار،مریدان علی محمد دست به آشوب هایی درکشور زدند و در مناطقی به قتل و غارت مردم پرداختند.سرانجام علی محمد به حکم برخی از علماء و به دستور میرزا تقی خان امیر کبیر(صدراعظم ناصرالدین شاه) به همراه یکی از پیروانش در27 شعبان1266درتبریز تیرباران شد.سید علی محمد اعتقاد داشت که با ظهورش آیین اسلام منسوخ و قیامت موعود در قرآن، به پا شده است.او نسبت به کسانی که آیین او را نپذیرفتند خشونت بسیاری را سفارش کرده و ازجمله وظایف فرمانروای بابی را این می داند که نباید جز بابیها کسی بر روی زمین باقی بگذارند.

باز دستور میدهد غیر از کتاب های بابیان همه ی کتاب های دیگر باید محو و نابود شوند.