بعد پارسايي‏

دوران جواني مرحله‏اي است که انسان بيشتر در معرض لغزشها و انحرافات اخلاقي قرار دارد و در واقع احساس بر عقل چيره مي‏گردد و چه بسا انسان به همين خاطر از انجام عمل صالح غافل بماند. از حساس‏ترين دوران زندگي انسان، دوران جواني است که مراقبت از خود در اين مرحله از عمر بسيار مهم و حائز اهميت فراوان است. پيشه کردن تقوي الهي، تدين و پارسايي در اين دوره از زندگي (دوران جواني) از برجستگي خاصي برخوردار مي‏باشد و شايد کمي مشکل باشد ولي با تمرين و ممارست مي‏توان اين بعد را تقويت نمود. [۱] داشتن اين بعد از ابعاد تکليف در عصر انتظار از سوي جوانان مهم و قابل توجه است. چرا که در جواني پاک بودن شيوه پيغمبري است. در دوره جواني زاهد و پارسا بودن مطلوب زندگي بشري است. بخصوص در عصر غيبت جوانان از طريق زهد و تقوي مي‏توانند در زمره ياران شايسته امام زمان (عج) قرار گيرند و زمينه و شرائط ظهور آن امام همام را به بهترين وجه ممکن فراهم سازند. و در گسترش عدل و داد در سراسر گيتي و احقاق

حقوق مستضعفين مؤثر واقع شوند.

وقتي جوان عصر انتظار به لباس تقوي آراسته شود فساد در وي هرگز راه نمي‏يابد و القائات شوم فرهنگي دشمنان در وي اثر بخش نخواهد بود. براي مبارزه با فساد در عصر غيبت داشتن اين صفت (پارسايي و تقوي) از سوي جوانان يک ضرورت است. با وجود جوانان مؤمن با خصوصيات فوق در صحنه‏هاي مختلف جامعه اسلامي، مظاهر فساد در جامعه از بين رفته و جامعه در مسير سعادت و کمال انسانها حرکت خواهد کرد. همين جوانان هستند که ياران مهدي (عج) در عصر ظهور مي‏باشند و ثبات و تداوم حکومت جهاني ولي عصر ( عج) به حضور و مشارکت جوانان متعهد و وارسته نيازمند است. و از تعرض دشمنان در امان خواهد بود.

[۱] مجله صبح، مهر 75، شماره‏ي 62، ص 9.