عمریست که از حضور او جا ماندیم
در غـربت سـرد خویش تنها ماندیم
او مـنتظرست تـا کــه مـا بـرگـردیم
مایـیـم کـه در غیبت کـبری مـاندیم

**********

از هـجـر تــو درد و داغ دلـگیرم کـرد

انـدوه و غـم زمـان زمـین گیرم کـرد

گفتند که جمعه می رسی از کعبه

این رفتن جمعه جمعه ها پیرم کرد

**********

روا بود که گریبان ز حـجر تو پاره کنم
دلم هوای تو کرده بگو چه چاره کنم

**********